ÉG VANN!!!!!!!!!!!!


...ég er laus úr gini gíaffans með hálsinn endalausa,
ég er frjáls

Hjálpi mér allir heilagir! Ég er föst í vítahring. Ég gerði það eitt sinn í kæruleysi mínu að setjast við tölvuna og upp á smá grín fór ég í kapal, eitthvað sem ég geri ekki oft. Ég vann ekki. Núna er ég komin með þráhyggju, ég verð að vinna! Ég er búin að fara allnokkrum sinnum í kapal síðan og ég vinn aldrei. Núna er kapallinn ekki lengur ágæt dægrastytting heldur ljón í vegi mínum sem vill ekki deyja. Ég skil ekki af hverju þessi bévítans tölva leyfir mér ekki að vinna EINU SINNI!


Hálp óskast.

Af hverju á maður alltaf að halda með Jenna? Tommi er heimiliskötturinn og húsmóðirin hótar að henda honum út nema hann reyni að ná músinni, svo kisi gerir eina aumingjalega tilraun til þess. Hver myndi ekki gera það með lífið að veði? Mýsla bara gjörsamlega flippar og ræðst á hann til baka með tíföldum krafti! Allan eltingarleikinn á áhorfandinn að vorkenna músinni þegar kisi reynir að meiða hana (sem tekst nánast aldrei), en svo á að hlakka í manni þegar Tommi kremst undir þungum steðja, drukknar eða frýs til kaldra kola. Ég man eftir því að allir gerðu uppreisn gegn þessu í kringum sjöunda ár ævinnar, þó sérstaklega kattareigendur, og sögðust halda með Tomma. Þessi breyting gerði það að verkum að á endanum fór allt í hring og það þótti aftur kúl að halda með Jenna. Í dag er öllum hinsvegar skítsama og þykir mér það leiðinlegt, vegna þess að þar sem að stjórnmálavit mitt er ekki upp á marga fiska, gat ég alltaf tekið þátt í umræðum um Tomma og Jenna af fullum krafti. Nú er sú tíð liðin og ég verð víst bara að gjöra svo vel og skella mér í stjórnmálin af fullum krafti, ekkert annað virðist duga nú til dags...

Oft langar Hinrik í eggaldin,
Kúrbítur.

Í matsölunni í skólanum er hægt að kaupa te. Það kostar 30 krónur og það kemur í svona tú gó kaffimálum með loki með gati sem maður drekkur úr. Mér þykir te ekki gott, en samt hef ég staðið mig af því nokkrum sinnum að fjárfesta í einu máli, bara vegna þess hve gaman það er að drekka í gegnum gatið. Ég er því að pæla hvort ýmsir vondir drykkir seldust ekki grimmt ef aðeins það væri hægt að nálgast þá í svona máli. Ef þið þekkið einhvern sem býr á Íslandi og hefur umboð fyrir vondum drykk og er að fara á hausinn vegna þess að vondi drykkurinn selst ekki, endilega kynnið þá fyrir þessarri hugmynd. Hún gæti jafnvel bjargað deginum.
Það er geðveikt fyndið að tala norsku... sérstaklega þegar maður kann ekki stakt orð í málinu... nema kannski eitthvað klassískt eins og hei alliuppa, eða eitthvað álíka eins og til dæmis... Forbindende vrede med eschatological judgementon basisen av de Jødiske Hellige Skriftene. Ég þekki nefnilega norska stelpu sem talar alltaf við mig á norsku ef ég er á emmessenninu og ég verð bara að gjöra svo vel og tala norsku við hana til baka! Ég hef hingaðtil bjargað mér með því að segja bara "ja" og "bra" og gera mismunandi broskalla... ég er samt hrædd um að hún fatti bráðum að ég kunni ekki norsku.

-Jón?
-nei, Páll
-jááá...

Ég er hátt uppi þessa dagana. Grétar bróðir linkaði á mig á blogginu sínu (hann er efstur á linkalistanum mínum, greiði á móti greiða, það hef ég alltaf sagt) Í dag, klukkan þrettán mínútur yfir þrettán gerðist það svo að ég varð sextán ára gömul, þannig að núna er vera mín í menntaskóla réttlætanleg. Ég var úti að borða áðan með familíunni og gerðist þá sá merki hlutur að ég hitti bróður minn. Hann hefur verið í einhverju bévítans framboði sem hefur komið harkalega niður á andlegu heilbrigði mínu og hef ég eytt mörgum stundunum í vangaveltur um hvort hann sé lífs eða liðinn. Það breytir því þó ekki að ég vona af öllu hjarta að þeir röskvumenn negli þetta. Því vil ég biðja alla sem það geta að KJÓSA RÖSKVU fyrir þann málstað að fá bróður minn aftur heim. En rosalegahrikalegavoðalega er langt síðan ég bloggaði síðast! Þetta þarf að bæta því ef ég blogga ekki í ákveðið langan tíma hætta allir að kíkja á bloggið mitt og því les það enginn þegar ég loksins sendi frá mér enn eitt meistaraverkið. Það er súrt, en appelsínur eru góðar og þessvegna ætla ég að þakka öllum þeim sem óskuðu mér til hamingju með afmælið í dag. Hvort sem það var símleiðis, beinleiðis eða andleiðis, komust skilaboðin til mín úr öllum áttum og því er ég í dag full orku sem aldrei fyrr!

Ég fékk margar afmælisgjafir, en þó var ein sem var ótrúlega góð áðí, og var sú gjöf rituð á blað af Kára Finnssyni með hjálp frá honum Guðmundi Óskari. Hún var sem hér segir:

Í tilefni af sekstán vetra þrekraun:

Hög og fögur, hugljúf sprund
Hæversk þessi elska:
Salóme svo létt í lund
Sæt og fögur... Kaffi.


Þetta hef ég mörgum sýnt, og var það einróma niðurstaða allra sem ákvörðunarrétt í þessu máli höfðu, að lengi mætti leita og jafnvel lengur, áður en eitthvað fyndist sem jafnaðist á við þessa afmælisferskeytlu.
Ég er sextán, líka þú?
nísleppA