sunnudagur, júní 20, 2004

ég held nú sveimér þá ég sé að fá skalla! Um daginn lenti ég í svolítið skrítnu dóti, ég sagði lítilli stelpu tómatabrandarann og hún fór að hlæja. Ég fékk nett sjokk og eftir nánari athugun kom í ljós að hún hafði aldrei heyrt hann áður! Ég hvet því alla til að miðla þessum brandara til yngri kynslóðarinnar svo hann haldi áfram að vera ofnotaðasti brandari Íslendinga. Hér með fylgir góð vísa rassálfanna í Ronju Ræningjadóttur sem á sérstakan stað í hjarta mínu:

Kurru etta? Kurru etta?
Kurru þa og hitt og hitt og þetta?
Kurru bæði þau svo illa láta?
Þa er nú gáta.

Allar gátur eru gátur
Kurru eru allar gátur gátur?
Kurru vitum við svo agnarlítið?
Þa er svo skrýtið

ákkurru öll þau læti og öskur og óp
þau hoppa og skoppa og skammast

Kurru etta? kurru etta....

Rassálfaorðaforðaútskýringar:
Kurru = Af hverju
Etta = Þetta
Þa = Það