miðvikudagur, maí 25, 2005

Thott thad sé voda snidugt ad laera spaensku, hefur thad sína galla. Fjolskyldan heldur ad ég sé altalandi spánverji eftir thrjá speanskuáfanga. Eftir ad ég kom hingad hefur fríid mitt gengid út á ad sinna verkefnum fyrir eiganda hússins sem vid erum í. Ég er látin tala vid gardyrkjumannin (Enrique, tíraedur) og útskýra fyrir honum ad hann thurfi ad hringja í smidina sem eiga ad gera vid húsid og segja theim ad thad hafi verid breyting og their eigi ad koma seinna. Svo thurfti ég ad fara í húsgagnaverslun og kvarta vid eigendurna yfir thvi ad rúm sem voru pontud hefdu ekki komid á tilsettum tíma og heimta útskýringu. Svo thurfti ég ad skilja útskýringuna. Á flugvellinum í London kom pabbi hlaupandi og sagdi mér ad koma fljótt, ég thyrfti ad spurja spaenskt par sem kunni ekki ensku hvort thau hafi pakkad nidur sjálf. Ég flúdi.
Annars reddadist thetta alltsaman, flest án minnar adstodar.
Vengo a Islandia primero de junio. ¡Adiós!